یک داستان بلند

22 ژانویه 2012, 22:43 alireza شعر

همین طور که دارم رد می‌شوم محکم با مشت می‌زنم توی دیوار. درد، چشم به هم زدنی تمام طول دستم را بالا می‌آید، می رود  توی سرم و بر می‌گردد سر انگشت‌ها. هدفون را از آن گوشه ی اتاق بر می‌دارم و بر می‌گردم سر لپ تاپم. می‌خواهم هیچ چیز نفهمم. می‌خواهم هیچ چیز نباشم. می‌خواهم فقط یک دیوث پدرسگ باشد، بایستد بین من و فکرم. بایستد با فریادش دیواری بسازد هیچ چیز ازش رد نشود. تن لش باشم. یک تن لش واقعی که فقط روبروی را نگاه می‌کند بی آنکه چیزی ببیند. صندلی را هل می‌دهم عقب، سرم را می‌چسبانم به دیوار و سقف را نگاه می‌کنم. از این سه سالی که توی این خانه بودم سقف این اتاق را بیش از هر جای دیگری حفظم. بیش از خط خط‌های رنگ شاش گرفتهٔ کاسهٔ توالت حتی. سر انگشت هام زوق زوق می‌کنند. سعی می‌کنم یادم بیاید قبل از اینکه بکوبم توی دیوار داشتم به چی فکر می‌کردم. می‌دانم داشتم به چی فکر می‌کردم، می‌خواهم بدانم درست کجایش بود که دستم بالا آمد، گره شد و خورد به دیوار. یادم نمی‌آید.